Güneşin yumuşak ışıkları ormana yayılırken, Lila adında minik bir tavşan büyük bir heyecanla uyandı. Bugün arkadaşlarıyla birlikte Pamuk Ormanı’nda yeni bir keşif yapacaktı. Lila her yeni günü oyunla karşılamayı çok seviyordu.
Evinden çıktı, pofuduk kuyruğu sağa sola sallanıyordu. Tam o sırada en yakın arkadaşı Pofi ona seslendi:
“Lila, bugün hangi oyunu oynuyoruz?”
Lila sevinçle döndü:
“Pofi, bugün Pamuk Tepesi’ne kadar yürüyoruz! Orada yeni bir göl olduğunu duydum. Renkli ışıklar yayılıyor.”
Pofi heyecanla zıpladı:
“O zaman hemen gidelim! Belki gölde ışık balıkları da vardır!”
İkisi birlikte yola çıktı. Orman tamamen huzur doluydu. Ağaç yaprakları tatlı tatlı sallanıyor, rüzgâr melodiler fısıldıyordu. Bir süre sonra yoldaki parlak tüyleriyle dikkat çeken Reno adında sevimli bir kuş yanlarına indi.
Reno merakla sordu:
“Siz ikiniz böyle neşeli neşeli nereye gidiyorsunuz?”
Lila gülümsedi:
“Pamuk Tepesi’ne! Yeni bir göl olduğunu duydum. Renkli ışıklar saçıyormuş.”
Reno kanatlarını çırptı:
“O zaman ben de sizinle geliyorum! Tepedeki gölün ışıkları çok güzel. Üç kişi daha eğlenceli olur.”
Üçü birlikte yol aldılar. Ormanın içinden geçerken çiçekler hafifçe parlıyor, kelebekler dans ediyordu.
Pofi şaşkınlıkla etrafa baktı:
“Lila, bak! Çiçekler sanki bizi selamlıyor!”
Lila tatlı bir kahkaha attı:
“Çünkü Pamuk Ormanı arkadaşlığı seviyor.”
Derken önlerine yumuşacık beyaz bir ayıcık çıktı. Bu Bembi idi. Tatlı sesiyle sordu:
“Arkadaşlar, nereye gidiyorsunuz? Ben de gelmek istiyorum.”
Reno hemen cevap verdi:
“Pamuk Tepesi’ne gidiyoruz! Gölün ışıkları çok güzel diyorlar.”
Bembi büyük bir mutlulukla zıpladı:
“Harika! O zaman birlikte gidelim.”
Yolculuk boyunca herkes tatlı tatlı konuştu, etrafa gülücükler saçtı. Hiçbir engel yoktu, hiçbir zorluk yoktu. Sadece dostluk, renkler ve mutluluk vardı.
Sonunda Pamuk Tepesi’ne ulaştılar. Tepeden aşağı baktıklarında gözleri büyüdü.
Tepenin altında, kocaman ve ışıl ışıl parlayan bir göl vardı. Suyun yüzeyi pembe, turkuaz, sarı ve mor renklerle dans ediyordu.
Pofi şaşkınlıkla sordu:
“Bu renkler neden böyle dalgalanıyor?”
Reno gülümsedi:
“Çünkü bu göl sevgiyle parlıyor. Ne kadar çok arkadaş beraber gelirse, ışıkları o kadar renkli olur.”
Bembi suya dokunmak için eğildi:
“Su çok yumuşak! Sanki pamuk gibi.”
Lila mutlu bir sesle konuştu:
“Bu göl bize bir şey söylüyor: Birlikte olduğumuzda her şey daha renkli.”
Ormanda hafif bir müzik yankılandı. Kuşlar neşeyle öttü, gölün renkleri bir anda daha da parlak oldu. Dört arkadaş gölün kenarında oturup uzun uzun sohbet etti. Gülüştüler, oyunlar oynadılar, gölün içinde parlayan ışık balıklarının hareketlerini izlediler.
Gün bitmek üzereyken Lila arkadaşlarına dönüp şunları söyledi:
“Bugün çok güzel geçti. İyi ki birlikte geldik. Sizlerle her yol daha parlak.”
Pofi, Reno ve Bembi aynı anda cevap verdi:
“Evet! Dostluk en güzel ışık!”
Ve o günden sonra Pamuk Ormanı’nda ne zaman bir grup arkadaş bir araya gelse, ışık Gölü her zamankinden daha parlak olurdu.