Ela, pencerenin önünde durmuş, defterine bakmış. Yıldızları çizmeyi severmiş. Her biri ona başka bir hikâye fısıldarmış. O gece bir yıldız sanki soluk görünmüş. Ela kaşlarını çatmış. İçinde bir merak uyanmış. Bahçeye çıkmış. Tam o sırada kedi Mavi yanına gelmiş. “Neye bakıyorsun?” demiş. Ela gökyüzünü işaret etmiş. “Bir yıldız üzgün,” demiş. Mavi kuyruğunu sallamış. “Yıldızlar da üzülür mü?” demiş. Ela düşünmüş. “Herkes üzülür,” demiş. O an rüzgar yaprakları kıpırdatmış. Yaşlı Çınar hafifçe ses vermiş. “Dikkatli bakan görür,” demiş. Ela irkilmemiş. Çınar’ı severmiş. “Ne yapabilirim?” demiş. Çınar dallarını eğmiş. “Kalbini dinle,” demiş. Mavi miyavlamış. “Ben yanındayım,” demiş. Ela derin bir nefes almış. Yıldızlara bakmış. İçinde bir cesaret parlamış. O yıldız için bir şey yapmak istemiş.
Ela ertesi gün okuldan döner dönmez tepeye yürümüş. En iyi yıldızlar oradan görünürmüş. Yanına dürbününü almış. Mavi de peşinden gelmiş. Tepede rüzgar daha canlıymış. Ela dürbünle bakmış. Soluk yıldız sanki titremiş. “Seni görüyorum,” demiş Ela. Mavi kulaklarını dikmiş. “Ne diyor?” demiş. Ela gülümsemiş. “Yalnızım diyor,” demiş. O sırada komşu çocuk Arda gelmiş. “Ne yapıyorsun?” demiş. Ela anlatmış. Arda omuz silkmemiş. Yanına oturmuş. “Birlikte düşünelim,” demiş. Ela mutlu olmuş. Üçü gökyüzüne bakmış. “Belki ışığa ihtiyacı vardır,” demiş Arda. “Belki de hatırlanmaya,” demiş Ela. Mavi sessizce mırlamış. “Ona şarkı söyle,” demiş. Ela şaşırmış. “Gerçekten mi?” demiş. Arda gülmüş. “Neden olmasın,” demiş. Ela gözlerini kapatmış. Yumuşak bir melodi mırıldanmış. Şarkı rüzgarla yükselmiş. Çınar uzaktan fısıldamış. “İşte bu,” demiş. Yıldız bir an parlamış. “Oluyor,” demiş. Arda heyecanlanmış. “Devam et,” demiş. Şarkı uzamış. Gökyüzü sanki dinlemiş.
Gece derinleşmiş. Şarkı bitmiş. Ela gözlerini açmış. Soluk yıldız artık daha parlakmış. Mavi sevinçle miyavlamış. “Başardın,” demiş. Arda gülmüş. “Birlikte başardık,” demiş. Ela başını sallamış. “Yalnız değildim,” demiş. O an yıldızlar hep birlikte ışıldamış. Gökyüzü teşekkür eder gibi parlamış. Ela içini bir huzur kaplamış. Küçük bir iyiliğin ne kadar uzağa gidebildiğini anlamış. Mavi Ela’nın yanına sokulmuş. “Yıldızlar seni tanır,” demiş. Ela gülümsemiş. “Ben de onları,” demiş. Aşağıda köy uyumuş. Yukarıda umut parlamış. Ela eve dönerken gökyüzüne son kez bakmış. Kalbinde cesaret, dayanışma ve umut yan yana durmuş. O gece yıldızlar biraz daha yakın görünmüş.