Eğitici Uyku Masalları
Ela, pencerenin önünde durmuş, defterine bakmış. Yıldızları çizmeyi severmiş. Her biri ona başka bir hikâye fısıldarmış. O gece bir yıldız sanki soluk görünmüş. Ela kaşlarını çatmış. İçinde bir merak uyanmış. Bahçeye çıkmış. Tam o sırada kedi Mavi yanına gelmiş. “Neye bakıyorsun?” demiş. Ela gökyüzünü işaret etmiş. “Bir yıldız üzgün,” demiş. Mavi kuyruğunu sallamış. “Yıldızlar da … Devamını oku
Çatılardan birinde Maviş yaşarmış. Maviş gri tüylü, mavi gözlü bir kediymiş. Sessizliği severmiş, düşünmeyi bilirmiş. En çok da yıldızlara bakarmış. Ona göre her yıldız bir dilekmiş. O akşam gökyüzü pırıl pırılmış. Maviş kuyruğunu dolamış, içinden bir sıcaklık geçmiş. “Bu gece farklı,” demiş. Yan çatıdan Karga konmuş. “Neye bakıyorsun?” demiş. Maviş yukarıyı göstermiş. “Umutlara.” Karga gülmüş. … Devamını oku
Gölün üstünde sabah serinliği dolaşmış. Bu gölde Cesur Damla yaşarmış. Cesur Damla küçükmüş ama içi umut doluymuş. Dalgalarla oyunlar oynarmış. Bir gün göl kenarındaki sazlıklar fısıldaşmış. Yol çağırmış. Uzaklarda kuruyan bir çayır varmış. Toprak susuz kalmış. Cesur Damla bunu duymuş. Kalbi hızla atmış. “Gitmeliyim,” demiş kendi kendine. Yanına Yosun Balığı gelmiş. “Nereye bakıyorsun?” demiş. Cesur … Devamını oku
Uzak bir vadide, rüzgârın yön değiştirdiği noktada yaşayan Miro adında genç bir tavşan vardı. Miro, vadinin sınırlarını keşfetmeyi sever, özellikle yüksek kayaların tepesine çıkarak etrafı izlerdi. Bir sabah, kayalığa çıktığında havada tuhaf bir sessizlik olduğunu fark etti. Normalde bu saatlerde rüzgâr taşların arasından geçer, hafif bir uğultu duyulurdu. Miro etrafına bakıp “Bugün rüzgâr nerede?” dedi. … Devamını oku
Dağların arasında, geniş bir çayırın kenarında yaşayan Kara adında genç bir keçi vardı. Kara, her sabah yüksek kayalıklara tırmanmayı severdi. Bir gün tırmanırken ayağına sert bir şey çarptı. Kaya, diğer kayalardan farklıydı; üzerinde çizikli bir yüzey, ortasında da hafif bir parlama vardı. Kara taşı dikkatle inceledi ve “Bu kayada bir şey var” dedi. Tam o … Devamını oku
Uzak bir vadinin ortasında, rüzgârın her sabah tatlı bir şarkı söylediği bir yerde Ulu Çınar yaşarmış. Bu çınar, ormanın en bilge ağacıymış. Bir gün ağacın gövdesine yaslanan küçük Tahta Kuş, sessiz bir iç çekişle uyanmış. İçinde hafif bir kırılganlık varmış. Uçmayı çok severmiş ama o sabah kendini yorgun hissetmiş. “Neden böyle hissediyorum?” diye fısıldamış. Ulu … Devamını oku
Günün ilk ışıkları, Rüzgârlı Çayır’ın üzerindeki çiğ damlalarını hafif hafif parlattığında Minik Flüt uyanmış. Kendisi bir çocuğun odasında yaşayan çok neşeli bir flütmüş. Her sabah melodisini mutlulukla çalarmış ama o sabah içinden melodi gelmemiş. Ne kadar denese de sesi çıkmamış. İçini tatlı bir telaş kaplamış. “Melodim nereye gitti?” diye fısıldamış. Pencerenin hemen yanında duran Peluş … Devamını oku
Uzak, berrak mavi okyanusun derinliklerinde Luno adında neşeli bir yunus yaşarmış. Luno, her sabah güneşin deniz yüzeyine düşen parlak ışıklarını izleyerek uyanır, küçük baloncuklarla oyunlar oynar ve mercanların arasında zıplarmış. Arkadaşlarıyla birlikte yüzmek, gizli mağaraları keşfetmek ve denizin sürprizlerini bulmak onun en büyük mutluluğuymuş. Luno’nun yüzgeçleri ne kadar hızlı hareket etse de kalbi her zaman … Devamını oku
Denizin derinliklerinde, parlak mavi sular arasında yaşayan neşeli bir yunus varmış. Adı Nino’ymuş. Nino, her sabah güneş ışığının deniz yüzeyine yansıyan renkleriyle oynamayı çok severmiş. Arkadaşlarıyla birlikte suyun içinde zıplar, baloncuklar çıkarır ve bazen mercanların arasında saklambaç oynarmış. Bir gün, Nino oyun oynarken bir arkadaşının inci kolyesinin kaybolduğunu fark etmiş. İnci, küçük bir mercan mağarasının … Devamını oku