Bir sabah güneş yavaşça bahçeye doğmuş, kuşlar cıvıldaşmaya başlamış. Küçük Lila, bahçesinde dolaşırken rengârenk çiçeklerin arasında minik bir ışık parlamış. Işığa bakmış ve küçük bir peri görmüş. Peri, kanatlarını hafifçe çırparak Lila’ya gülümsemiş:
“Merhaba Lila! Benim adım Pırıltı. Bahçedeki çiçekler biraz üzgünmüş, onları neşelendirmene yardım eder misin?”
Lila heyecanla: “Elbette! Ama nasıl yardım edebilirim, Pırıltı?” demiş.
Pırıltı sihirli bir tohum uzatmış: “Bu tohumu bahçedeki en solgun çiçeğin yanına ek. Ona sevgi ve şefkat gösterirsen, çiçek yeniden gülümseyecek.” Lila tohumu almış, dikkatle ekmiş ve çiçeğe bakarak:
“Merhaba çiçeğim, seninle oyun oynamak istiyorum. Bugün birlikte mutlu olabiliriz.”
Çiçek yavaş yavaş açılmış ve yaprakları parlamaya başlamış. Lila şaşkınlıkla: “Vay canına! Gerçekten açıldın!” demiş.
Pırıltı kanatlarını çırpmış ve gülümseyerek: “Gördün mü? Sevgi her şeyi iyileştirebilirmiş.”
Lila çiçeğe biraz su vermiş, toprağına dokunmuş ve sessizce sohbet etmiş: “Senin rengin ne güzelmiş! Arkadaşlarım da seni görse çok mutlu olur.”
O sırada bahçeye minik kelebekler gelmiş. “Merhaba, Lila! Biz de oyununuza katılabilir miyiz?” demişler.
“Tabii!” Lila heyecanla cevap vermiş. Çiçeklerin etrafında dönmüşler, birlikte küçük bir dans yapmışlar. Çiçekler de hafifçe sallanarak bu oyuna katılmış gibi görünmüş.
Gün ilerledikçe Lila, bahçedeki tüm çiçekleri ziyaret etmiş. Her çiçeğe ayrı bir öpücük, sevgi dolu bir söz ve biraz su vermiş. Pırıltı: “Bak Lila, sabır ve sevgiyle ilgilendiğin her çiçek canlanıyor ve mutlu oluyor,” demiş. Lila başını sallamış: “Evet, her çiçeğin bir hikayesi varmış ve ben onları dinleyince mutluluklarını görebiliyorum.”
Öğle vakti olunca Lila biraz yorgun düşmüş. Pırıltı: “Dilersen biraz dinlenebiliriz. Çiçekler zaten senin sevginle güçlenmiş. Ama bir sır vereyim: Çiçekler yalnızca sevgiyle değil, dostlukla da açıyor.”
Lila gülümsemiş: “O zaman arkadaşlarımı da buraya getirebilirim! Onlarla birlikte daha çok oyun oynarız ve çiçekler daha mutlu olur.”
Birkaç gün boyunca Lila arkadaşlarını çağırmış, bahçede hep birlikte oyunlar oynamışlar. Her oyun, çiçeklerin renklerini daha da parlak yapmış. Bir gün Lila Pırıltı’ya sormuş:
“Pırıltı, ben bu çiçekleri ne kadar çok sevdikçe daha çok güzelleşiyorlar. Bu bir tür sihir mi?”
Pırıltı gülümseyerek: “Evet Lila, senin kalbin zaten sihirliymiş. Sevgi ve sabır her şeyi güzelleştiriyormuş. Ayrıca, birlikte olmak, paylaşmak ve dostluk her zaman çiçekleri daha parlak yaparmış.”
Gün batarken Lila bahçeden evine dönmüş. Arkadaşlarına el sallamış ve çiçekler de rüzgarla hafifçe sallanmış. O an anlamış ki, sevgi ve dostluk dünyayı güzelleştiren en güçlü sihirli güçlermiş. Lila yatağına uzandığında, gözlerini kapatmış ve kalbinde hem çiçeklerin hem de arkadaşlarının sıcak sevgisini hissetmiş.