Minik Bulut Pofuduk gökyüzünde süzülüyormuş. Yuvarlakmış, pamuk gibiymiş. Yavaş yavaş ilerlemiş. Aşağıda çayırlar uzanmış. Çiçekler renk renkmiş. Pofuduk kendini çok mutlu hissediyormuş. Birden küçük Güneş Işığı yanına gelmiş. “Merhaba Pofuduk,” demiş. “Nereye gidiyorsun?” Pofuduk hafifçe dönmüş. “Gezmeye,” demiş. “Bakıyorum.” Güneş Işığı parlamış. “Ben de seninle geliyorum,” demiş. Pofuduk sevinmiş. Birlikte ilerlemişler. Rüzgâr Tatlı esmiş. “Merhaba,” demiş. “Ne kadar yumuşaksın.” Pofuduk gülmüş. “Teşekkür ederim,” demiş. Aşağıdan Minik Kuzu Mee sesi duyulmuş. “Bulut,” demiş. “Hava çok sıcak.” Pofuduk aşağı bakmış. Kuzu çayırda durmuş. Pofuduk’un kalbi yumuşamış.
Pofuduk biraz durmuş. İçinde küçük bir düşünce belirmiş. “Ne yapabilirim?” demiş. Rüzgar dönmüş. “Biraz gölge olabilirsin,” demiş. Güneş Işığı nazikçe yaklaşmış. “Ben biraz kenara çekilirim,” demiş. Pofuduk yavaşça aşağı süzülmüş. Kuzu’nun üstüne gelmiş. Serinlik olmuş. Kuzu gülmüş. “Oh,” demiş. “Ne güzel.” O sırada Minik Tavuk Sarı gelmiş. “Ben de buradayım,” demiş. Pofuduk biraz daha genişlemiş. Gölge büyümüş. Tavuk mutlu olmuş. “Teşekkür ederim,” demiş. Çiçekler bile rahatlamış. Rüzgâr Tatlı sevinçle esmiş. “Paylaşmak güzel,” demiş. Pofuduk bunu duymuş. İçinde sıcak bir mutluluk varmış. Gökyüzü daha parlak görünmüş.
Bir süre sonra Pofuduk yeniden yükselmiş. Hafiflemiş. Güneş Işığı geri gelmiş. “Hazır mısın?” demiş. Pofuduk başını sallamış. “Evet,” demiş. Aşağıdan Kuzu ve Tavuk el sallamış. “Hoşça kal,” demişler. Pofuduk gülümsemiş. Gökyüzünde yavaşça ilerlemiş. Artık kalbi daha doluymuş. Paylaşınca küçülmediğini anlamış. Tam tersine, içinin büyüdüğünü hissetmiş. Güneş Işığı parlamış. Rüzgar şarkı söylemiş. Gökyüzü huzurla dolmuş. Pofuduk o gün oyun gibi bir şey öğrenmiş. Paylaşmak yumuşakmış. Paylaşmak sıcakmış. Ve gökyüzü, o günden sonra biraz daha mutluymuş.