Günün erken saatlerinde, derenin kenarında yaşayan Lilo adlı küçük bir kaplumbağa uyanmıştı. Lilo, kabuğunun üzerine düşen sabah ışığını görünce dışarı çıkmış ve derin bir nefes almıştı. Su hafifçe ilerliyor, dere kenarındaki çiçekler kıpırdanıyordu. Lilo yürürken ayaklarının altında minik bir taş hissetti. Taş diğer taşlara benzemiyordu; üzerinde mavi, sarı ve yeşil çizgiler vardı. Lilo taşı eline alıp “Bu nereden geldi acaba?” dedi. O sırada bir serçe daldan atlayıp yanına kondu. “Ne buldun Lilo?” diye sordu serçe. Lilo taşı gösterip “Böyle bir taş görmedim, bunu biri kaybetti mi acaba?” dedi. Serçe dikkatle baktı. “Belki de derenin yukarısından geldi. İstersen birlikte bakalım” dedi. Lilo başını salladı. İkisi birlikte suyun akış yönüne doğru ilerlemeye başladı. Dere kıyısındaki ağaçlar gölge veriyordu ve yol sakin görünüyordu.
Bir süre ilerledikten sonra karşılarına küçük bir kirpi çıktı. Kirpi dikenlerini hafifçe kabartmış halde bir şey arıyordu. Lilo yaklaşarak “Kirpi, bir şey mi arıyorsun?” dedi. Kirpi şaşırmadan cevap verdi: “Evet, renkli bir taş arıyorum. Üzerinde mavi ve sarı çizgiler vardı. Dün dere kıyısında oynarken elimden düştü.” Lilo hemen taşı çıkarıp “Bu mu?” dedi. Kirpi taşı görünce heyecanla yaklaştı. “Evet o” dedi. Lilo taşı uzattı ve “Bunu dere kenarında buldum. Sana ait olduğunu bilmiyordum” dedi. Kirpi taşı alıp derin bir nefes verdi. “Bu taş benim için önemli. Üzerindeki çizgileri ben çizdim. Her çizgide bir hayal var. Bu sarı çizgi güneşi, mavi çizgi suyu, yeşil çizgi ormanı anlatıyor” dedi. Serçe kanat çırpıp “Güzel bir taş gerçekten. Peki bu çizgiler ne işe yarıyor?” diye sordu. Kirpi “Bana gün boyu eşlik ediyor. Ona bakınca sakin hissediyorum” dedi. Lilo taşı inceledi. Üzerindeki renkler suyun yansımasıyla biraz daha parlıyordu. “O zaman bu taş senin yanında olmalı” dedi Lilo.
Kirpi taşı tekrar eline aldı ve “Taşı bulduğun için teşekkür ederim Lilo” dedi. Lilo gülümsedi ve “Bunu yapmak güzeldi” dedi. Serçe ikisinin yanında kanat çırpıp küçük bir halka çizerek “Bugün ne yapalım?” dedi. Kirpi başını kaldırıp “Derenin kenarında biraz yürüyebiliriz. Taşın çizgilerine yeni bir renk eklemek için ilham arıyorum” dedi. Lilo buna sevindi. Üçü birlikte dere boyunca ilerledi. Ağaçların gölgeleri yola düşüyor, su taşlara çarpıp hafif sesler çıkarıyordu. Bir noktada çiçeklerin yoğun olduğu bir alan gördüler. Kirpi durup “Buraya pembe bir çizgi ekleyebilirim, çiçekleri hatırlatır” dedi. Serçe bir dala konup “O zaman yeni çizgi pembe olsun” dedi. Lilo kabuğunu çiçeklere doğru çevirdi. Çiçeklerin rengi taşın çizgileriyle uyum sağlıyor gibiydi. Kirpi taşı eline alıp dikkatle baktı. “Bu taş artık tamam gibi” dedi. Gün yavaşça ilerlerken üç arkadaş dere boyunca yürüdü. Taşın üzerindeki renkler ışığa göre değişiyor, her değişim yeni bir ayrıntı oluşturuyordu. Dere kenarında başlayan küçük arayış böylece bir buluşmaya dönüşmüş, gün sakin bir şekilde tamamlanmıştı.