Sabahın ışığı çiçeklerin üstüne konmuş, rüzgar yapraklara fısıldamış. Ormanın kenarında küçük bir bahçe varmış. Bu bahçede Minik bir Tavşan yaşarmış. Minik Tavşan neşeliymiş, yardımsevermiş, kalbi pır pır atarmış. Her sabah toprağı okşar, tohumlara gülümsermiş. O gün havuçların başı daha bir dikmiş, marullar daha bir yeşilmiş. Minik Tavşan sevinçle zıplamış. “Bugün çok güzel bir gün,” demiş. Bahçenin yanından geçen Serçe seslenmiş. “Günaydın Minik Tavşan.” Minik Tavşan kulaklarını sallamış. “Günaydın Serçe.” Serçe kanadını çırpmış. “Bahçen ışıl ışıl.” Minik Tavşan gülmüş. “Toprakla konuşunca böyle oluyor.” O sırada Kaplumbağa ağır adımlarla gelmiş. “Selam,” demiş. “Selam,” demiş Minik Tavşan. Kaplumbağa nefeslenmiş. “Biraz su var mı?” Minik Tavşan kovayı uzatmış. “Elbette.” Serçe sormuş. “Bugün hasat var mı?” Minik Tavşan düşünmüş. İçinde küçük bir sevinç kabarmış ama bahçeyi tek başına düşünmemiş. “Birlikte bakalım,” demiş. Hepsi bahçeye girmiş. Toprak kokusu yayılmış. Minik Tavşan anlatmış. Bu bahçe emekle büyümüş, sabırla güçlenmiş.
Güneş yükselmiş, gölgeler kısalmış. Bahçede çalışırken Sincap da gelmiş. “Merhaba,” demiş. “Merhaba,” demiş herkes. Sincap sepetine bakmış. “Bugün fındık az.” Minik Tavşan durmuş.“Bahçeden alalım,” demiş. Sincap sevinmiş. “Gerçekten mi?” Minik Tavşan başını sallamış. “Evet.” Kaplumbağa gülmüş. “Paylaşmak güzel.” Serçe kanadını çırpmış. “Ben de yardım ederim.” Hep birlikte toplamışlar. Marullar nazikçe kopmuş, havuçlar gülümsemiş. Minik Tavşan saymış. İçinde küçük bir endişe belirmiş ama sonra geçmiş. “Herkese yeter,” demiş. Sincap sormuş. “Ya yarın?” Minik Tavşan cevap vermiş. “Yarın yine ekeriz.” O anda rüzgar tatlı tatlı esmiş.Bahçe paylaşmayı sevmiş. Bir arı uğramış. “Çiçekler mutlu,” demiş. Minik Tavşan dinlemiş. “Mutluluk paylaşılıyor.” Kaplumbağa eklemiş. “Sabırla.” Serçe gülmüş. “Birlikte.” Gün ilerlemiş, sepetler dolmuş. Kimse acele etmemiş. Kimse yalnız kalmamış. Bahçe kalabalıklaşmış ama huzur azalmamış.
Akşamüstü ışıklar yumuşamış, gökyüzü pembeleşmiş. Minik Tavşan bahçenin ortasında durmuş. İçinde sıcak bir sevinç varmış. Paylaşınca kalbi büyümüş. Herkes sofraya oturmuş. Sincap teşekkür etmiş. “İyi ki varsın.” Minik Tavşan cevap vermiş. “İyi ki buradayız.” Kaplumbağa başını sallamış. “Birlikte güçlüyüz.” Serçe şarkı söylemiş. Bahçe dinlemiş. O gün toprak daha bereketli olmuş. Tohumlar umutla uyumuş. Minik Tavşan yıldızlara bakmış. Gözleri parlamış. Bahçe sessizce gülümsemiş. Paylaşmanın sıcaklığı geceye yayılmış. Ertesi gün için küçük planlar kurulmuş. Kimse korkmamış, kimse eksik hissetmemiş. Çünkü bahçe paylaşmayı öğrenmiş, kalpler yakınlaşmış. Işıklar sönerken Minik Tavşan fısıldamış. “Yarın da güzel olacak.” Ve gerçekten de öyle olmuş.