Güneş ormanın tepesine tırmanmış ve ağaçların yaprakları altın gibi parlamış. Minik Kirpi sabah uyanmış ve komşusu Tavşan’ın üzgün olduğunu fark etmiş. “Merhaba Tavşan, neden üzgünsün?” demiş. Tavşan başını sallamış: “Bahçemdeki havuçlar yediğim kadar kalmamış, hepsi yağmurdan çamur olmuş.”
Minik Kirpi düşünmüş: “Hadi birlikte bir şeyler yapalım!” demiş. Tavşan şaşırmış: “Ama nasıl, Kirpi?” Kirpi gülümsemiş: “Arkadaşlarımıza sorarız, yardımlarını alırız.” İkisi önce Baykuş’a gitmiş. “Baykuş Amca, bize yardım eder misiniz?” Baykuş kanatlarını açmış: “Tabii, gelin birlikte bahçeyi kontrol edelim.” Sonra Sincap gelmiş ve demiş: “Ben fındık depomu açarım, tavşan için paylaşırım.” Tavşan mutluluktan gözlerini kırpmış: “Gerçekten mi? Çok teşekkür ederim, Sincap!”
Ormanın dört bir yanından dostlar toplanmış ve birlikte bahçeyi temizlemeye başlamışlar. Kirpi ve Tavşan çamuru süpürürken, Sincap ve Baykuş yeni tohumlar ekmiş. Tavşan minnettarlıkla demiş: “Siz olmasaydınız ne yapardım bilmiyorum.” Kirpi başını sallamış: “Birlikte olunca her şey kolaymış.” Gün batarken, ormanda dostlar gülmüş, bahçe yeniden güzelleşmiş ve herkes kalbinde sıcak bir mutluluk hissetmiş. Tavşan son olarak “En güzel sürpriz, arkadaşlarımın sevgisiymiş” demiş.